News

Hidden Harbour Book

'Hidden Harbour', De haven van Rotterdam belicht/ Port of Rotterdam exposed' is een boek van de Rotterdamse beeldend kunstenaar/fotograaf Hans Wilschut (1966). Voor Hidden Harbour fotografeerde Wilschut de Rotterdamse haven op het breekpunt van het licht, net voor het donker. Hans Wilschut maakt monumentale foto's van stedelijke en industriële landschappen, vaak 's avonds en bij nacht. Door de foto's langer te belichten dan noodzakelijk, tovert hij uit de stedelijke materie van stenen, glas en beton een verborgen stad te voorschijn -een stad die alleen uit licht lijkt te bestaan. Voor Hidden Harbour fotografeerde hij de Rotterdamse haven 's avonds vanaf ongebruikelijke standpunten, zoals vanaf de giek van een kraan en de top van een olietank. Wilschut toont de complexiteit van dit gebied vol bedrijvigheid. Voor zijn lens verandert de ruwe Rotterdamse haven in een bijna buitenaardse versie van de werkelijkheid, vol verstilling, licht en kleur. Hidden Harbour is een imposant (24 x 34 cm staand) gebonden boekwerk. In zijn essay vergelijkt auteur Bas Heijne het werk van Wilschut met buitenstaanders uit de literatuur en muziek, mensen die ons op een andere manier leren kijken naar de wereld om ons heen. Kunsthistoricus Piet de Jonge verbindt de havenfoto's van Wilschut met zijn eerdere fotoseries waarin hij urbanisatieprocessen in metropolen vastlegde. Teksten: Bas Heijne, Piet de Jonge Fotografie: Hans Wilschut Vormgeving: Zee.nl, Geïllustreerd (kleur), Gebonden, 104 pagina's, Formaat: 24 x 34 cm Nederlands/Engelse editie, ISBN 978-90-5662-759-1, à‚¬ 35,00 Nai uitgevers/publishers UITVERKOCHT

Still Motion, lyric reflections on urbanism

Hans Wilschut fotografeert met een technische camera over de hele wereld (nachtelijke) stedelijke en industriële landschappen. Wilschut laaft zich in zijn fotowerken aan specifieke details en weet met het vangen van diezelfde details het stedelijk landschap op scherp te zetten. Voorbij de fysieke stad als een staketsel van stenen, glas en beton weerspiegelt Hans Wilschut het stadslandschap als het gematerialiseerde verlangen van de mens.

bestel het boek bij: W Books (voorheen uitgeverij d’ Jonge Hond) Still Motion is mede geproduceeerd door MKgalerie Ontwerp door Jan van Mechelen, Zee Rotterdam. Voorwoord door Sjarel Ex, Essay door Xandra de Jongh Nederlands-, Engels / gebonden/ 30 x 24 cm 144 pagina's / ± 50 fotowerken / nur 652 / isbn 978-90-89101-66-2 / € 39,95 W Books (voorheen uitgeverij d’ Jonge Hond) Een speciale gelimiteerde editie print is beschikbaar: book + gelimiteerde editie print 45-34 cm | 17.7-13.4 inches, (edition 40) € 350 more info

Statics and the movement in between

The Grand Opening of Frontviews gallery Opening 10 09.18.00 Uhr Exhibition from 10 09 - 30 10 2010 Frontviews gallery Rudi-Dutschke-Strasse 26 D-10969 Berlin www.frontviewsgallery.de lees meer in engels

Preview Berlin

8 10 -10 10 2010 Preview Berlin Beursstand MKgalerie bekijk de lijst van deelnemende kunstenaars

Urban Landscapes 2

‎ 11 09 - 26 09 2010 Stichting Electron Breda Belcrumweg 19 4915 CD Breda Curators: Lisette Dankert (Electron) and Bonnie Severien Artists: Aquil Copier, Aram Tanis, Bonnie Severien, Hans Wilschut, Joep Overtoom, Jason van der Woude, Karin van Bodegom, Mark Robert Peters, Marjolijn de Wit, Michiel van der Zanden and Rozemarijn Westerink. more info

Still Motion | MKgalerie

'Hyve', 2010, Johannesburg 23 05 |27 06 2010 Opening Zondag 23 05 2010 17:00 hrs MKgalerie - Rotterdam Witte de Withstraat 53, NL-3012 BM Rotterdam +31 10 2130991, mk@mkgalerie.nl www.mkgalerie.nl open: wo-zo 13.00-18.00 hrs De fotowerken van Hans Wilschut kenmerken zich door een fascinatie voor sterk groeiende wereldmetropolen. Tijdens een langdurig verblijf in Johannesburg werkte Wilschut in gebieden, die zich in tegenstelling tot zijn eerdere werk niet louter ontwikkelen door de invloed van economische groei. In downtown Johannesburg bijvoorbeeld kreeg het voormalige business centrum in het post-apartheid tijdperk te maken met de verhuizing van bedrijven naar het nabije Sandton. In het van oorsprong zakelijke centrum vond vervolgens een migratie plaats van verschillende bevolkingsgroepen; de stad veranderde drastisch. Hans Wilschut doet in zijn monumentale fotowerken verslag van deze verschuivingen, maar abstraheert tevens het stedelijk domein. Al voelt Wilschut zich verbonden met de thematiek van een plek, het uiteindelijke beeld dat dit oplevert staat bij hem voorop. Een werk als ‘Hyve’ zinspeelt op de welvarende mens, die nog nauwelijks met de buitenlucht in aanmerking komt. We zien een van bovenaf in beeld gebracht ondergronds winkel- centrum van vijf verdiepingen. Bezoekers parkeren de auto op het parkeerdek en verdwijnen als mieren in de airconditioned onderwereld. Van alle steden waar Hans Wilschut fotografeert doet hun indi- viduele verschijningsvorm er uiteindelijk weinig toe. Alles draait om hun wezen, hun zijn. Tezamen vormen zijn fotografische beelden, die in- en uitzoomen, één lyrische stad, een naar binnen gekeerd stedelijk landschap, dat losgezongen is van plaats en tijd. In de fotowerken van Wilschut zien we de stad dat meer is dan een staketsel van glas, staal en beton. Bij de tentoonstelling in MKgalerie verschijnt de publicatie Still Motion. Nederlands- en Engelstalig, gebonden, 30 x 24 cm 144 pagina’s, circa 50 illustraties uitgeverij d’Jonge Hond.

Perforated Perspective

Museum Boijmans van Beuningen, Rotterdam tot 29 may 2011 Museum Boijmans Van Beuningen Museumpark 18-20 3015 CX Rotterdam Postbus 2277 3000 CG Rotterdam 010 44 19 561 -> Fotograaf Hans Wilschut exposeert in Museum Boijmans Van Beuningen met de tentoonstelling Perforated Perspective; een grootschalig fotowerk over Nanjing, China. Daarnaast zijn twee monumentale werken uit Johannesburg te zien. Wilschuts levensechte beelden kijken achter de grenzen van de stedelijke werkelijkheid. Tijdens recente reizen in China en Zuid Afrika, maakte de Nederlandse fotograaf Hans Wilschut (Ridderkerk, 1966) wereldfoto's van stedelijke locaties. In Nanjing ontstond het beeld 'Perforated Perspective' en in Johannesburg maakte hij de beelden 'Touch' en 'Relocation'. In Rotterdam spelen Wilschuts opnames met de architectuur van het trappenhuis van Museum Boijmans Van Beuningen. Horizon Perforated Perspective bestaat uit twee foto's die werden genomen met telelens. Bij de reconstructie van de twee opnamen tot één beeld, bleek het beeld exact dezelfde maatverhouding te hebben als die van de muur bij het trappenhuis. De foto beïnvloedt de ruimte van het museum waardoor de muur als het ware wordt doorbroken. De gebouwen uit de foto worden figuurlijk achter de ruimte van het museum geplaatst, alsof het buiten is. De kijker wordt hierdoor naar de horizon getrokken. touch, 2010, Johannesburg Menselijke kant Het werk Touch probeert door de strakke en formele buitenkant van een bankgebouw in Sandton, een voorstad van Johannesburg, heen te kijken. De sporen van mensen, die de luxaflex hebben beschadigd om naar buiten te kunnen kijken, leggen het verborgen sociale aspect van het gebouw bloot. Wilschut dringt door tot de kwetsbare menselijke kant van de afstandelijke hedendaagse metropool. relocation, 2010, Johannesburg Informele verandering Relocation is een foto van een flatgebouw aan de rand van downtown Johannesburg. In de jaren zeventig werd het gebouwd voor een overwegend blanke bevolkingsgroep. Na het verdwijnen van de apartheid kwam het leeg te staan waarna mensen uit een township het pand illegaal betrokken. Tijdens schemering is deze informele verandering goed te volgen in de kleurrijke aankleding en accessoires achter de ramen van het gebouw . Het werk Relocation is een metafoor voor het samengaan van de eerste en de derde wereld. Dit sociale proces is in Zuid Afrika langzaam maar zeker op gang gekomen na het verdwijnen van de apartheid. Hans Wilschut exposeerde ook in 2005 in Museum Boijmans Van Beuningen. Recentelijk waren zijn werken te zien in Shanghai, Johannesburg en Rotterdam. Tijdens de tentoonstelling 'Perforated Perspective' verschijnt tevens een monografie over zijn werk getiteld 'Still Motion. Lyric Reflections on Urbanism'. Deze publicatie wordt uitgegeven door uitgeverij d'jonge Hond. Museum Boijmans Van Beuningen toont meerdere malen per jaar nieuwe kunstwerken die een spel aangaan met een bepaalde ruimte in het museum. Perforated Perspective is nummer 14 in deze serie van 'Interventies'. ->

010 Foto Rotterdam

Een portret van zes hedendaagse fotografen in hun eigen stad: Rotterdam. Ari Versluis & Ellie Uyttenbroek, Gerco de Ruijter, Hans Wilschut, Janine Schrijver en Rince de Jong worden geobserveerd terwijl ze aan één van hun foto's werken. Het ontstaansproces van de foto's en de keuzes die ze maken, maken inzichtelijk welke uiteenlopende visies op de stad Rotterdam uit hun werk spreken. Deze is tevens verkrijgbaar op dvd, om te bestellen stuur een email naar Diafragmafilms

Pulse Miami

'Disposition', 2008, Accra 03 12-06 12 2009 booth MKgalerie www.pulse-art.com location:the ice palace 1400 north Miami avenue Miami, FL 33136 media and entertainment district

Pan Amsterdam 2009

'Levels', 2009, Johannesburg 22 11-29 11 2009 open: dagelijks van 11.00 19.00 hrs beursstand MKgalerie www.pan.nl

Earthbound

7 09 | 23 10 2009 Expositieruimte De Verdieping Gemeentehuis, Meiveld 1, Veldhoven www.deverdiepingveldhoven.nl

Een Licht Moment

2000 Opdracht voor Academisch Ziekenhuis Dijkzigt, Rotterdam. Uitvoering: transparante cibachromes op glas, gemonteerd in twee gangdeuren. Fragmenten van een ruwe doorleefde ruimte buiten het ziekenhuis worden binnengebracht in de steriele gang van de ziekenhuis afdeling. Een imaginaire ontsnapping uit de steriele atmosfeer van de ziekenhuis wereld. Het werk is gebaseerd op een herinnering die ik had als kind. Ooit zelf in een zieknhuis opgenomen droomde ik van het zonlicht dat sporen naliet op een zoldervloer, mijn favoriete speelplaats.

Ziet Zuid

26 09 | 15 11 2009 Historisch Museum Rotterdam 't Gemaal, Pretorialaan 141, 3072 EL Rotterdam open: wo t/m zo 11-17 (vrij toegang) www.historischmuseumrotterdam.nl www.gemaalopzuid.nl Voor deze historische expositie werd ik gevraagd een werk van de beroemde fotograaf Frits Rotgans te heroverwegen. Het resultaat werd deel van de gevel van museum Het Gemaal Op Zuid. Een begeleidende publicatie getiteld 'Ziet zuid' werd uitgegeven door Diafragma Films/Publishers bestel hier

Transposing The Common

Duo show Hans Wilschut, Shao Wenhuan 50 Moganshan Lu, Building 6, 5th Floor Shanghai 200060, China phone: 86-21-62769932 fax: 86-21-62766313 www.eastlinkgallery.cn bekijk foto's van de opening

Van de tijd op de klok naar een innerlijke tijd | David Stroband

Het kijken van Hans Wilschut vormt een kritische onderneming. Je kunt hem onmogelijk bestempelen als iemand die alleen observeert. Zijn kijken is juist gefocust op de elementen die ons kijken sturen. Licht, kleur en schaduw vormen al geruime tijd leidende principes binnen zijn fotowerken. Fotowerken zijn het, geen foto's. Foto's dragen nog steeds het stigma dat ze vooral een registrerend karakter hebben. De benaming 'fotowerk' waarborgt het meer autonome karakter van de werken. De werken zijn groot van formaat en in fysieke zin sterk in een ruimte aanwezig. Wilschut heeft recent veel gefotografeerd in de Verenigde Staten en Canada. Tijdens een lang verblijf in New York heeft hij een groot aantal werken gemaakt waaruit fascinatie spreekt voor de stedelijke omgeving onder een nachtelijke hemel. Specifieke delen van een stad met bakstenen torenflats, rechte straten en karakteristieke houten watertorentjes, keren terug in veel van de werken. Toch is het stedelijke niet beeldbepalend voor de werken, maar wel haar relatie tot de onmetelijke ruimte daarboven. De lucht, je kunt haar in algemene zin typeren als restruimte, maakt hier integraal deel uit van het werk. De nachtelijke leegte in de stad, mensen zijn in het werk van Wilschut afwezig, wordt vooral gedynamiseerd door de enorme hoeveelheid kunstlicht (straat en binnenhuisverlichting) en soms lijkt dit licht letterlijk stad en lucht met elkaar te verbinden. In de nachtelijke hemel zijn veelal slingerende, soms fel oplichtende, strepen te zien. In hun grillig- en kleurigheid vormen ze een contrast met de meer zachte tinten van het uitspansel. Ze hebben iets dreigends, deze bijna vurige lijnen. Ze lijken de rust in de stad te willen torpederen, maar zijn in visueel opzicht ook fascinerend. Deze lichtende lijntekeningen hebben een onvoorspelbaar karakter; ze maken soms rare kronkels en lijken opeens in het landschap op te lossen. Wilschut heeft in wijken gefotografeerd die aan de buitenkant van de stad en in de buurt van vliegvelden liggen. De lichtstrepen zijn in feite vliegtuigen die, terwijl ze laag over de wijken scheren, hun vleugellampen aan hebben. Wilschut zoekt de perspectieven op deze nachtelijke stadse wereld uiteraard met zorg uit. We hebben zicht op gebouwen via een paar kale bomen of twee grote fabriekspijpen, zien de hemel via de onderzijde van een overkapping, vanaf hoog gelegen gezichtspunten of juist via de onderkant van een paar fraai gevormde takken. Daarnaast zijn de fotowerken rijk aan sterke licht-donkercontrasten en vreemde kleurschakeringen. Er wordt dus niet zo zeer alleen vastgelegd, maar veel meer wordt de gegeven werkelijkheid opnieuw gebouwd. Met behulp van digitale technieken krijgt de kijker beelden te zien die herkenbaar zijn, maar wel een sterk kunstmatig karakter hebben. Luchten hebben lichte en donkere partijen, onwezenlijke kleuren (fel blauw, lichtgroen of blauw-paars) en ook de oplichtende vensters van de verschillende gebouwen laten zich in dit werk lezen als een grote verzameling kleurvlakjes. De wereld die getoond wordt is onecht en vals. Ze heeft een sterk esthetisch, maar soms ook vervreemdend karakter en is bij tijd en wijle huiveringwekkend. Soms heb je het idee dat Wilschut filmsets fotografeert waar een rampen- of horrorfilm, categorie b, wordt opgenomen. De dreigende lichtende strepen, maar ook de vreemdsoortige, soms angstaanjagende luchten zijn hier debet aan. Je wordt bij het kijken naar de werken constant op een hellend vlak gezet. Soms krijg je de indruk te kijken naar een poëtische scene uit een sciencefictionfilm? Het geansceneerde is in feite al langer in het werk van Wilschut aanwezig. Halverwege de jaren 90 fotografeerde hij nog met behulp van natuurlijk licht en bewerkte zijn negatieven op analoge (chemische) wijze. Zodoende werden bijvoorbeeld donkere en lichte partijen extra aangezet of kregen kleuren een wat ander karakter. Ook toen was het voor veel fotografie kenmerkende puur documenterende of tijdsgebondene in zijn werk absoluut geen onderwerp. Een uitspraak van Wilschut uit deze periode luidde: "Mijn werken beogen een veranderend tijdsbesef te veroorzaken, van de tijd op de klok naar een innerlijke tijd. De innerlijke tijd is onmetelijk en lijkt soms eeuwen te duren" In deze periode spelen illusie en het onwezenlijke een grote rol. Elementen als kleur, tijd, licht en ruimte krijgen een autonome rol toebedeeld. De vroegere beelden ademen echter een meer dromerige sfeer dan het meer recente werk. Een toen ontstaan werk waarop schaduwen van bomen op een muur zichtbaar zijn doet bijna schilderkunstig aan. Dit laatste komt niet alleen door de vreemde kleurschakeringen, maar ook door de grove, meerkleurige korrels waaruit het beeld is opgebouwd. Een reeks fotowerken van interieurs van religieuze gebouwen (halverwege jaren 90) toont een grote hoeveelheid tegenlicht dat door bijvoorbeeld een opening in het dak, een raam of de deur naar binnen stroomt. De reflectie van daglicht op een marmeren vloer is verblindend en creëert bij wijze van spreken een leegte, oftewel een witte vlek in de waarneming van de beschouwer. Bij deze beelden roept dat wellicht spiritueel getinte associaties op, bij meer recent werk waar van het zelfde principe gebruik wordt gemaakt is dit minder het geval. De foto van een schel beschenen op een heuvel gelegen sneeuwpiste of die van een met helwitte sneeuw bedekt sportveld, waarvan de lichtmasten je recht in de ogen schijnen beperken je in de precieze waarneming van deze locaties. De lichtpartijen lijken hun directe omgeving te overstralen. Dit gegeven roept op tot vrije interpretatie. Er wordt de beschouwer ruimte gegeven om door het schelle wit heen te turen en te zien wat hij of zij wenst. Wilschut ziet het wit als een sculpturale verschijning en in feite als een abstractie. Het tegenlicht fungeert dus enkel als projectiescherm en kent geen verdere connotaties. Wilschut gaat, in vergelijking met zijn vroegere beelden (jaren 90), op meer subtiele en dus minder dwingende wijze met het esthetische om. De recente fotobeelden hebben in concrete zin veel meer ruimte in zich omdat ze niet de uitsnede, maar juist het weidse tonen. De beelden tonen het overzicht en je blik reikt tot aan de horizon. Ook het fysieke oppervlak van de foto's is gladder en daardoor wordt er minder naar schilderkunstige structuren verwezen. Het werk krijgt een meer filmisch karakter doordat het fragmenten uit een ruimere tijdsspanne toont. De lichtende strepen aan de hemel vormen hier een goede illustratie van. De ruimte in de recente fotowerken biedt veel meer vrijheid om interessante spanningsvelden op te bouwen. Zo wordt de realiteit van de stad op losse schroeven gezet door de autonome kleuren in de beelden, de verrassende gezichtspunten en het gebruik van scherpte en onscherpte. De stad krijgt hiermee de schijn van een maquette waarin veel kunstlicht is gebruikt, alles van kunststof lijkt te zijn en bijna geen normaal leven mogelijk is. De werelden doen wat dit betreft denken aan de schijnwerkelijkheden uit karton en papier in de fotowerken van kunstenaars als Edwin Zwakman en Thomas Demand deze twee kunstenaars tonen cultuurlandschappen of interieurs die reëel lijken, maar in feite louter op een fotoset geconstrueerd zijn. Hans Wilschut toont beelden uit de werkelijkheid, maar bewerkt ze dusdanig tot er een zekere mate van abstractie zijn intrede doet. De fotobeelden worden gekenmerkt door wisselend verleidelijke en spookachtige licht- en kleurschijnsels. Hij lijkt hiermee de duistere zijde van schoonheid of de lichte zijde van de duisternis voor het voetlicht te willen brengen. Een uitspraak van Wilschut draagt genoeg kritische openheid in zich om zijn recente werken volledig recht te kunnen doen: Mijn fascinatie gaat uit naar het gebied tussen staren en dromen, het sluimeren; een gebied waar de aandacht voor de concrete buitenwereld zich naar binnen keert. Ik zoek naar beelden die deze schemertoestand activeren.

Ziet Zuid

Voor de historische foto tentoonstelling 'Ziet Zuid' werd Hans Wilschut gevraagd een eigentijdse visie te geven op een werk van de beroemde Rotterdamse fotograaf Frits Rotgans. Het werk werd monumentaal uitgevoerd in de gevel van museum 'Het Gemaal Op Zuid'. De tentoonstelling werd begeleidt met een catalogus, uitgegeven door Diafragma Films/ Uitgevers. bestel hier

The Bag Factory

Sita Moyo (Pietermaritzburg) Ndikumbule Ngoinambi (Cape Town) Hans Wilschut (Netherlands) Opening:wednesday 10 September 2008 at 5:30pm Exhibition: 11, 12, 15, 16, 17 September 2008 from 9am to 4:30pm The Bag Factory artist studios 10 Mahlatini street, Fordsburg, Johannesburg tel: +27 (0)11 834 9181 info@bagfactoryart.org.za www.bagfactoryart.org.za With thanks to: The ford foundation The national lottery distribution trust fund The Netherlands Foundation for Visual arts, Design and Architecture Rent a wreck photograph - Dinkies Sithole

Purple Of Exteriors

'Mantle', 2008, Accra 9|07|08-27|07|08 Erla Haraldsdóttir, Bo Melin, Bas van Beek, Bart Benschop, Miuyki Okuyama, Hans Wilschut MKgalerie rotterdam Witte de Withstraat 53 3012 BM Rotterdam Netherlands t+31 (10 ) 2130991 mk@mkgalerie.nl www.mkgalerie.nl

Review of a Position

'Rock', 2007, Shanghai is a take on urban development by artists 29|02|2008 tm 20|05|2008 opening 29|02|2008, 6 p.m. Pim Palsgraaf (NL), Aram Tanis(NL-ROK), Hans Wilschut(NL), Moonjoo Lee(ROK), Isaac Gimeno(ES), Erla Haraldsdóttir(IS) / Bo Melin(S) MKgalerie Berlin Kochstrasse 60 D-10969 Berlin Germany t+49 (0) 30 80 61 89 47 mk@mkgalerie.de www.mkgalerie.de

Amsterdam Noord

2005 Deelgemeente Amsterdam Noord Thema: De relatie tussen het water en het land in Amsterdam Noord. Voorstel: Een serie fotowerken over 'terrain vague' van stadsdeel Amsterdam Noord waar het water het land ontmoet. Pier 2005 Amsterdam endura, perspex (diasec matte) l: 118-150 cm, (edition 5+2 a.p.) s: 47,53-60 cm, (edition 5) Isle 2005 Amsterdam endura, perspex (diasec matte) l: 122-160 cm, (edition 5+2 a.p.) s: 62,2-80 cm, (edition 5) Pylon 2005 Amsterdam endura, perspex (diasec matte) l: 106,8-170 cm, (edition 5+2 a.p.) s: 50,7-80 cm, (edition 5) Canal 2005 Amsterdam endura, perspex (diasec matte) l: 88,3-150 cm, (edition 5+2 a.p.) s: 35,9-60 cm, (edition 5) Scenery 2005 Amsterdam endura, perspex (diasec matte) l: 92,8-180 cm, (edition 5+2 a.p.) s: 41,9-80 cm, (edition 5) Storeys 2005 Amsterdam endura, perspex (diasec matte) l: 178,5-120 cm, (edition 5+2 a.p.) s: 44,2-80 cm, (edition 5) Gate 2005 Amsterdam endura, perspex (diasec matte) l: 125-89 cm, (edition 5+2 a.p.) s: 60-43 cm, (edition 5) Puddle 2005 Amsterdam endura,perspex (diasec matte) l: 160-118 cm, (edition 5+2 a.p.) s: 75-54,8 cm, (edition 5)